~fly highest｡｡♡

เมื่อวานกลับมาจาก กทม. เฮ้อ ไม่อยากจากบ้านมาเร้ย เวลาในกทม. เนี่ย เหมือนเวลาบนสวรรค์จริงๆ ผ่านไป ฟึ้บบๆๆๆๆๆ หมดแระ

กลับมาถึง เพื่อนในแบชก็กะลังจะไป ก็เรยไปส่งที่สนามบิน เพื่อนคงไม่ได้กลับมาเหยียบที่นี่อีก หรือถึงแม้จะกลับไปเมืองไทย เพื่อนก็คงไม่ได้อยู่ที่เมืองไทย ไม่รู้ว่าช่วงไหนของชีวิตจะได้เจอกันอีก แต่ก็สัญญาเอาไว้แหล่ะ ชั้นติดพะแนงไก่แกนะ คงต้องตามไปทำให้กินสักวัน ฮ่าฮ่า

กะว่า ตอนจากจะเอาแบบขำๆ จะได้มีค.สุขเมื่อยามจาก กลายเป็นว่า ขำกันไม่ค่อยออก ไอ้ที่ว่าจะไม่ร้อง ก็พลาดท่าเสียแล้ว...

ฮ่าฮ่า

ก็ไม่รู้ว่าเพื่อนจะมีโอกาสได้อ่านหรือป่าวอ่ะนะ แต่ก็บอกตรงๆว่า ที่ผ่านมาน่ะ แกก็เหมือนน้องสาวชั้นจริงๆอ่ะแหล่ะ ชั้นไม่เคยมีหรอกน้องสาว มีแต่น้องชายทะโมน ไม่ต้องขอโทษหรอก ที่ว่าทำให้ชั้นเสียใจน่ะ ชั้นไม่เคยเก็บมาคิดว่ะ ฮ่าฮ่า มีแต่เรื่องดีๆ ฮาๆตลอด ก็กินด้วยกัน อยู่ด้วยกัน มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย ซึ่งแกก็คงรู้อยู่อ่ะนะ ฮ่าฮ่า

แกก็มีทางเดินของแกเอง เป็นฝั่งเป็นฝาแล้วนิ อิอิ

ดูแลตัวเองดีๆล่ะ

ไม่เคยบอกหรอกนะ ว่ารักและแคร์แค่ไหน ชั้นว่ามันไม่จำเป็น เพราะที่ผ่านมา ชั้นมั่นใจว่าแกคงรับรู้มันด้วยการกระทำ

คิดถึงนะ

มาซึ

ปล. วันนี้หมอโทรมาตามให้ไปหา เพิ่งรู้ว่ามีบริการแบบนี้ด้วย หมอเห็นขา บอกว่าจะให้หยุดต่อ โอยยยย ไม่ไหวแล้ว ขอชั้นบินเหอะ... จะหยุดอะไรนักหนา นี่ปาไปครึ่งเดือนแล้วนะ ถ้าให้หยุดแล้วอยู่เมืองไทย อิชั้นจะไม่ว่าเร้ย.. แห่ะๆ