~fly highest｡｡♡

คืนหนึ่งที่ต้องไปทำไฟล์ยาว จากตะวันออกกลางสู่เอเชีย ชม.บิน 7 ชม.ครึ่ง

คืนนี้เจ้เอ๋มาอยู่เป็นเพื่อน เจ้บอกว่าจะไปส่ง เออ ก็ดี ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว แต่งตัวเสร็จเรียบโร้ย.. เจ้เอ๋ หอบ suitcase กะ trolly ไปนู่นแล้ว อิชั้นยังไม่ได้ก้าวเท้าออกจากบ้านเร้ย เปิดประตู กะลังจะก้าวขา

ฟรึ่บ!

อีแมวบ้า มันกระโดดตัดหน้า แล้วหายไปในค.มืด chipหายแร้น! ทำไมต้องเป็นสีดำด้วยฟะ เอาไงดีเนี่ย? รีบก็รีบ เอาวะ มันคงไม่เป็นไรหรอกน่า

ปกติ เขาว่าแมวดำ มีแต่แม่มดเท่านั้นที่เลี้ยงไม่ใช่เรอะ แล้วนี่มันโผล่มาหน้าบ้านตรูได้ไงวะเนี่ย หรือว่าแถวนี้มีแม่มด?? ยิ่งคิด ก็ยิ่งบ้า นี่ตรูฟุ้งซ่านไปป่าวฟะเนี่ย

เหตุการณ์ก็สงบราบเรียบ

พอหลังเครื่องขึ้น ก็จัดแจงเตรียมงานกัน

mars,... may i have 3 coffee+creamer and sugar? กวิทย์ มันขอ (อินตรเดีย)

ได้ๆ (ก็ชั้นมันผู้ช่วยคนครัวนิ ยังไงก็ต้องตอบว่าได้อยู่แล้วสิยะ)

ก็หา creamer ให้มันอยู่ ทะลึ่งไปอยู่ใน container ข้างหลัง ตัวตรูยิ่งเตี้ยๆอยู่ เอื้อมก็ไม่ถึง ต้องยกอี container อันแรกออกมาวางไว้บนครัวก่อน แล้วค่อยลาก อันข้างในออกมา ระหว่างกะลังหยิบๆอยู่นั้น

โครม!

จ๊ากกกกกก.....

ขาตรู....!

เมื่อกี้มันยังอยู่บนครัวดีๆ ไหงมันลงมาอยู่บนขาตรูฟะ

ชา....

ลูกเรือมุง...

มันมุงกัน สี่ห้าคนตรงนั้น มุงกันใหญ่ เมิงจะมุงกันทามม๊ายยยย.. ห๊า....

ไม่เคยเห็นขาคนหรือไงฟะ...

..

นี่ๆ อันนี้เป็นของยูหรือป่าว คนครัวมันเอานิ้ว จิ้มๆตรงเนื้อที่มันปูดขึ้น

โอย เจ็บเว้ย!

ไม่ใช่เว้ย พวกแกนี่ นึกว่าของเล่นหรือไงฟะ จิ้มกันจัง เจ็บเว้ย!

ป้าหัวหน้าวิ่งมาดู อิชั้นกลายเป็นคนขาเดี้ยงซะแร้น เฮ้อ!

เจ็บก็เจ็บ ปวดก็ปวด เลือดก็นอง บวมก็บวม หมอก็ไม่มี

ปกติล่ะมีทุกไฟล์ แต่พอไฟล์ที่ตรูต้องการล่ะก็หายหัวกันหมด

PA ก็ไม่มีแสดงตัวซักคน.. ฮือ แต่ก็คงช่วยไรมากไม่ได้หรอก

container มันหนักแค่ 15 โลกว่าๆ เอง คงไม่ทำให้ขาตรูหักหรอกม้างงง (หลอกตัวเองไป)

นั่งนับเวลาไป กว่าเครื่องจะแลนด์ เจ็ดชม. เฮ้อ กลายเป็นแอร์พิการ ใส่ยูนิฟอร์มนั่งรถเข็น เท่ห์ไหมเนี่ย..

x-ray เรียบร้อย หมอไม่ฉีดยาให้ airport dr. จะเก็บเงินอย่างเดียวเชียว น่ากลัวเหลือเกิน..

..

เอา Doctor Cer. ไหม หมอคิด 100 ดอลล์

เอา dressing เพิ่มไหม หมอคิดชุดละ 40 ดอลล์

นู่น นี่ นั่นไหม หมอคิดแค่.....

หมอคิดค่าโลงมาเรยดีกว่าไหมหมอ ฟังแล้วจะเป็นลม เฮ้อ!

จะตายก็เพราะหมอเนี่ยแหล่ะ เก็บเงินให้น้อยๆหน่อยได้ไหมเนี่ย!

รุ่งขึ้นบริษัท จองตั๋วให้นั่ง 2 seats กลับมา (ก็ยังดีเว้ย ห่วงว่าตรูจะลำบาก) กลับมาถึงเอามาให้หมอที่บริษัทดู พึ่งรู้ว่าหมอที่บริษัทเนี่ยก็ใช่ได้แฮะ ไม่เคยหา พี่พยาบาลที่นี่ ก็มือเบา จับฉีดยา ทำแผลใหม่ ใช้ไม้เท้าเดินแทนไปชั่วคราว

ครั้งแรกในชีวิตที่มีอุบัติเหตุนะเนี่ย! เป็นเพราะแมวดำหรือป่าวเนี่ย เพราะมันก็เป็นครั้งแรกที่วิ่งตัดหน้าเหมือนกัน!

สงสารมันเหมือนกัน มันคงคิดว่า แล้วตรูผิดไหมเนี่ย ที่ตรูเกิดมาดำเนี่ย เนอะ เฮ้อ! 

ตอนนี้ไข้ขึ้น เนื่องจากวัคซีน เซ็ง ขอให้ตัวเองหายเร็วๆแล้วกันน้อ... หุหุ 

อ้อ ปล. ขอบคุณเพื่อนๆที่อุตส่าห์มาเยี่ยม

"เฮ้ยเป็นไงมั่งแก ขาแกดียัง เฮ้ยทำกับข้าวให้กินหน่อยเด๊ะ..."

"ฮัลโหล.. มาศหรอ เด๋วเราเข้าไปหานะ ขาเป็นไงมั่ง หุงข้าวไว้ด้วยนะ ทำกับข้าวให้เรากินหน่อย"

"มาศ ขาเป็นไงมั่ง มีไรกินมั่ง?"

ฯลฯ

เออ ขอบใจกันนะยะ

edit @ 11 Nov 2007 19:14:13 by ✽｡กระหังน้อยลอยฟ้า｡✽