update

เอาล่ะนะ ถึงเวลาเสียที ขอปิด blog ชั่วคราวแล้วกัน...

พัก..

ใจ..

ขอร้าบบบบบบ..

..

ช่วงนี้ไร้สาระเหลือเกิน อยากจะหาอะไรมีสาระมาใส่ตัวเจงๆ ไปๆมาๆ กลายเป็นหาเหามาใส่หัวเสียนี่

จำได้เมื่อเด็กๆ อาเคยสอนไว้ว่า หัดเข้มแข็งไว้ สัตว์ตัวไหนเข้มแข็งก็อยู่ได้ ตัวไหนอ่อนแอก็ตายไป มันก็จริงอย่างที่อาพูดน่ะแหล่ะ

โตขึ้นมาก็ได้เรียนรู้อีกว่า ชีวิตคนเราน่ะ มันไม่ได้อยู่นิ่งหรอกน่ะ มันเหมือนกราฟแหล่ะ ขึ้นๆลงๆ

มีตกก็มีขึ้น ชีวิตใครมันจะซวยไปซะทุกวันฟะ ฝนมันไม่ได้ตกทุกวันซะหน่อย

โตมาจนจะแก่ตายha ก็ได้รู้อีกอย่างก็คือ กำลังใจ ต่อให้ร่างกายแมร่งเปื่อยแค่ไหน หากจิตใจเข้มแข็งซะ มันก็รอด อย่างว่า ร่างกายอยู่ได้เพราะจิตใจนำพา และกำลังใจที่สำคัญที่สุด ก็กำลังใจจากตัวเองนี่แหล่ะ

ก็ตัวเองยังไม่ให้กะลังใจ แล้วจะเอากะลังใจมาจากไหนล่ะยะ

หุหุ

ช่วงนี้สติสตังเพี้ยนๆ แต่ก็เอาล่ะ เด๋วจะกลับสู่โหมดปกติล่ะ ก็ชั้นมันเด็กศิลป์นี่ยะ อารมณ์ศิลป์น่ะ รู้จักป่ะ หุหุหุ